Nauka „dobrego snu”

Na każdy temat istnieją mity, ale na temat snu niemowlęcia i małego dziecka są ich po prostu miliony. Największym i najbardziej zakorzenionym mitem w naszej polskiej kulturze, poza mitem diety matki karmiącej jest mit nieprzespanych nocy do co najmniej 2 roku życia dziecka. Dobre nawyki ułatwiające spokojne i samodzielne zasypianie można wprowadzać zaraz po narodzinach maluszka. Każde zdrowe dziecko może spać w nocy i rodziców rolą jest, aby dziecko tego nauczyć. Im szybciej to zrobimy tym bardziej naturalnie i „bezboleśnie” się to odbędzie.

Dobre zwyczaje związane ze snem albo jego zaburzenia wpływają na komfort i efektywność całej rodziny. Jeżeli jesteśmy wypoczęci, mamy więcej cierpliwości i łatwiej nam zapanować nad codziennymi obowiązkami i emocjami, podchodzimy do życia z optymizmem i dobrą energią. Brak snu to istny koszmar zarówno dla rodziców jak i nieśpiącego dziecka. Wyspane dziecko to szczęśliwe dziecko i tak samo tyczy się  to rodziców. Są bardziej zrelaksowani, a w domu panuje zdecydowanie milsza atmosfera.  Zmęczenie , które pojawia się w ciągu dnia po nieprzespanej nocy dotyka wszystkich aspektów życia rodziny: fizycznych, intelektualnych oraz emocjonalnych.

W każdym momencie życia dziecka można wprowadzić dobre zwyczaje , które zapewnią każdemu normalne, przespane noce i pomogą pozbyć się długo utrwalanych złych nawyków.

Pozbawienie człowieka snu ma niszczący wpływ na niego i jeżeli minęły już pierwsze 3 miesiące życia dziecka, to problemy ze spaniem w tym wieku nie są w cale czymś, przez co każda matka czy rodzic musi przejść.

Jeżeli nasza pociecha nie może lub nie potrafi zasnąć bez naszej bezpośredniej pomocy – wieczorem albo po przebudzeniu w nocy  i nieustannie zaburza sen swój ale też innych domowników – mamy się czym martwić.

Rola rodzica nie powinna polegać na usypianiu dziecka, ale na stworzeniu mu okoliczności sprzyjających zaśnięciu. Sam proces zasypiania powinien należeć do dziecka.

Jeżeli chodzi o nocne posiłki są one naturalną potrzebą niemowlęcia do ok 3 – 6  miesiąca życia i oczywiście należy je dziecku zapewnić. Później, pomalutku i stopniowo potrzeba ta zanika. Nocne posiłki półrocznego maluszka można zacząć delikatnie redukować dając dziecku subtelne sygnały, że noc jest od spania, a w dzień jemy, bawimy się, tulimy i przytulamy. Około 6 miesiąca życia zdrowe niemowlę może już całkiem spokojnie przesypiać całą noc i nie potrzebuje dodatkowego posiłku między kolacją a śniadaniem.

Jak najbardziej realnym i osiągalnym celem jest taka sytuacja, kiedy odkładamy dziecko do łóżeczka lub starsze odprowadzamy do pokoju o rozsądnej porze, żegnamy się, zamykamy drzwi i mamy czas tylko i wyłącznie dla siebie.  Jeżeli chcecie Państwo taki stan osiągnąć, łącząc siły jesteśmy w stanie to zrobić!